Grzywacz
Yerba Mate Płochliwy ptak; czasem szuka pożywienia na polach uprawnych. Poza okresem godowym prawie niemy. Środowisko: Lasy wysokopienne, zarówno duże zamknięte kompleksy leśne, jak i śródpolne zagajniki. W niektórych miastach zachodniej Europy grzywacz stał się częstym i ufnym ptakiem parkowym i miejskim, w innych miastach nie ma go wcale. Lęgi: Taniec godowy grzywacza można obserwować przez całe lato: wzlatuje z wierzchołka drzewa ukosem w górę, potem również ukośnie szerokim półkolem w locie szybującym wraca na to samo miejsce. Grzywacze parkowe tokują także na ziemi: samiec szybko drepcze za samicą, kłaniając się z powagą. Rozkłada przy tym wachlarzowato ogon i „huczy\", czyli odzywa się głuchym „ruhhh\", a następnie wykonuje kilka skoków na obu nogach. Pozornie przyrost grzywaczy jest mały, gdyż w zniesieniu są tylko dwa jaja. Wyprowadzają jednak kilka lęgów, od kwietnia do sierpnia, i łatwo zakładają lęgi uzupełniające po zniszczeniu pierwszego. Gniazdo jest płaską miseczką z suchych patyczków, umieszczoną wysoko lub nisko na drzewie, i tak luźno splecioną, że prześwituje i od dołu widać leżące w niej jaja. Umieszczone bywa zwykle na obrzeżach gęstych borów świerkowych lub w zagajnikach. Na wyspach Morza Północnego, gdzie brakuje drzew, gniazda grzywacza znajduje się także na ziemi. Samica ponosi - według naszych obserwacji - główny ciężar wysiadywania, ponieważ siedzi na jajach od godziny 16 do 8 następnego dnia, jeżeli samiec zmieni ją w miarę punktualnie. auto TUNING świat
