Kukułka czubata
kredyt Wielkość między sroką a kukułką; długi ogon z białymi plamami, z tyłu głowy czub. Środowisko: Rzadkie lasy, tereny typu parkowego, zarośla z pojedynczymi drzewami. Lęgi: Kukułka czubata jest pasożytem lęgowym - podrzuca swe jaja do gniazd ptaków krukowatych, przede wszystkim sroki i wrony, ale także sroki błękitnej. Jeżeli gospodarze nie zaczną czegoś podejrzewać i nie porzucą gniazda z jajami własnymi i kukułczym, losy potoczą się zgodnie z kukułczym zwyczajem. Podłożone jaja są zwykle bardzo podobne do jaj gospodarzy. Początkowo młoda kukułka rośnie wraz z rodzeństwem, leży zwykle schowana pod nimi; rośnie jednak szybciej niż młode sroki i po 24 dniach opuszcza gniazdo. Otwiera tak szeroko dziób z żółtymi zajadami i tak żebrząco kwili, że rodzice lecą z pokarmem tylko do niej. W tym czasie prawdziwe potomstwo sroki ginie z głodu w swoim własnym gnieździe. Pożywienie: Głównie duże owady - szarańcze oraz ważki. Inne informacje: Dopóki pasożytnictwo lęgowe polegać będzie na zabijaniu przyrodniego rodzeństwa, dopóty nie stanie się ono zjawiskiem doskonałym, gdyż pasożyt pozbawia się swoich przyszłych gospodarzy, od których zależy utrzymanie jego gatunku. W krajach tropikalnych żyją inne ptaki-pasoźyty lęgowe, które tylko osłabiają swych gospodarzy, ale ich nie zabijają. Z drugiej strony, właśnie sroka błękitna na pokrytych lasami i zaroślami obszarach w basenie Morza Śródziemnego najczęściej plądruje cudze gniazda i niszczy lęgi, więc kukułka czubata pośrednio przyczynia się do ochrony świata małych ptaków i pomaga w utrzymaniu naturalnej równowagi w przyrodzie. Głos kukułki czubatej w niczym nie przypomina kukania, raczej podobny jest do ostrego głosu rybitwy. Podręczniki
